درنگی در یک فریاد به قلم سرپرست دانشگاه فرهنگیان

پیرامون تجمیع مدارس متنوع و حذف آزمون های ورودی مدارس ابتدایی

 

 

پس از بحث های مطرح شده در خصوص تجمیع مدارس متنوع  و حذف آزمون های ورودی مدارس ابتدایی توسط  وزیر محترم آموزش و پرورش، سرپرست دانشگاه فرهنگیان مقاله ای را که حاصل  نتایج تحقیقات  در کشور های توسعه یافته بود را در فضای مجازی منتشر کردند که مورد توجه مقام عالی وزار نیز قرار گرفت.

مقاله مذکور به شرح ذیل تقدیم میگردد:

 

 

"درنگی در یک فریاد"

 

قال رسول الله (ص)

"بالتعلیم ارسلت"

(بحار ،ج۱،ص۲۰۶)

برانگیخته شدم تا به شما بیاموزانم.

 

آموختن و هنر انتقال مفاهیم پایه  وضرور اساس تعلیم و تربیت پیشرو است.

 آموختنی مبتنی بر نیاز و آرامش و به دور از التهاب و ترس و جبر و فشار و آسیب های روحی و روانی و نوید بخش توسعه و رشد فردی.

ایوان ایلیچ در نقد نظامهای چرخ گوشتی آموزشی که با فشار و تواتر آزمونهای محفوظات محور فرزندان را احاطه  می کند می گوید: نظام های آموزشی متصلب و پر تنش ،فرزندان ما را به بیماران آینده تبدیل می کند. (ایلیچ،۱۳۷۲،مبانی جامعه شناسی آموزش،ص۵۶)

 

 

و دیویی سر حلقه عملگرایان میگفت: "بچه باید زندگی کند ودرس بخواند  ونه اینکه به هر قیمتی درس بخواند تا زندگی کند" (شکوهی، جزوه درس مبانی،۱۳۷۰ ص۴۷)

لذا از منظر ادیان

 تا سیطره مکاتب

و از تراوشات نقادان آموزش

تا روان شناسان تیزبین

و جامعه شناسان اهل یقین

آموزش باید مسیر وجریان

 طبیعی

عمیق

اصیل

شیرین

و قابل فهم و عملی را طی کند. و فراگیر را از "پله" دانش به "قله" درک و سپس به "مرحله" کاربست و تجزیه وتحلیل و در نهایت به "شاکله" ترکیب و درغایت الغایت به شریفترین و عالی ترین "مرحله" یعنی داوری و ارزشیابی و قدرت قضاوت برساند.

سوال اینجاست؟؟

آیا نظام ملتهب وپرتنش امروزین کشور ما که

 پرومته وار

در آزمونهای رنگارنگ بیش از

۲۵۰ نوع  آزمون

در حدود۲۰ نوع مدرسه

و با قریب به ۱۰۵۰عنوان محتوای تست در تیراژ میلیونی

وگردش سرمایه کاملا مصرفی و اضافی چند هزار میلیاردی مسیر صحیحی طی می کند؟؟؟؟

و......

به کجا ره می برد؟؟؟؟

و چرا

سالهاست متحیران و نقادان و متخصصان آشنا به این گسل و گپ که به رسالت واقعی نظام تعلیم وتربیت واقف اند، متوقف اند؟؟؟ و مهر سکوت بر لبان دوخته اند؟؟؟

چرا

حال که مسئولی در راس نظام تعلیم وتربیت فریاد نهیب بر استیلای این دیو بی شاخ و دم سیطره آزمونهای بی خاصیت سر می دهد.

عده ای به جای

تامل

تفکر

درد شناسی

و درک تلخینه این مسیر بی سرانجام

و زجرآور....

با تعجیل در تایید وضع جاری

 و با نقدهای غیر ژرف مانع برگرداندن این قطار بیقرار تعلیم وتربیت به ریل اصلی و ایجاد آرامش به نسل سرگردان بین تست و کلاس های کودکی خوار و نوجوانی کوب و فرصت سوز و.... می شوند.

آیا این سفره مسموم آزمونهای بی اساس و غیر مفید، نسل تلخ پرسشگر را فرداها رو در روی ما قرار نخواهد داد که

آی ی ی

ای بزرگان و مدیران ومسئولان نظام تعلیم و تربیت چرا ما را در این وادی برهوت والتهاب زا نوجوان ناشده، پیر و عصبی و بی ماهیت کردید؟؟؟

آیا حداقلترین مسیر که همانا اقتباس از کشورهای پیشرو است را مطالعه کرده اید؟؟؟؟

آیا این مسیر معیوب را حلقه ای اندیشه نقد کرده اند؟؟

وچرا ما را ابزار سود جویی خویش نموده اید؟

وصدها چرای  تلخ دیگر.....

"فاعتبروا و تاملوا ان العاقبة  للذین انتبهوا "

حسین خنیفر

۱۳۹۶/۱۲/۳

 


| شناسه مطلب: 99507

تعداد بازدید: 124 | آخرین بازدید:




نظرات کاربران