[[{"content_id":101042,"content_number":0,"portal_id":33,"lang_id":"fa","content_title":"فرا رسیدن عید نوروز باستانی مبارکباد.","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"چراغانی نوروزی از سنت های قدیمی ایرانیان باستان است\r\n\r\n \r\n\r\nنوروز یکی از کهن ترین جشن های به جا مانده از دوران باستان است که اکنون در مناطق مختلف ایران و کشورهای فارسی زبان آغاز فصل بهار را جشن می گیرند.\r\nاین جشن برخلاف همه جشن های مختلف سالانه با شور و شوقی وصف ناپذیر همراه با جنب و جوش فراوان در میان ملتها در اولین روز بهار آغاز می شود.\r\nافسانه های بسیاری برچگونگی پیدایی این جشن وجود دارد که ازآن جمله می توان به برتری این جشن به لحاظ عدم برابری نام ماه و روز اشاره کرد.\r\nطبق روایات مختلف تاریخی، جشن نوروز پیش از زمان حکومت پادشاهی هخامنشی بوجود آمده و در ایران همراه با آیین های خاص برگزار می شده و همچنان نیزبا کمی تغییرات اجرایی برگزار می شود.\r\nبرخی از مومنان مسلمان همچون هاتف اصفهانی نوروز را مقارن با روز آغاز خلافت علی علیه السلام می دانستند.\r\n\r\n \r\n\r\n*خانه تکانی\r\nیکی از مظاهر جشن نوروز، هیجان، آشفتگی و درهم ریختگی است که باستانیان ریشه نا آرامی را در آرامش و اساس پریشانی را در سامان یافتگی می دانستند خانه تکانی ازجمله آئین های نوروزی است که نشان از درهم ریختگی و هیجان وسپس نظم و نظافت دارد .\r\n\r\n \r\n\r\nبراساس این آئین، ایرانیان باستان، با آمدن بهار، تمام خانه خود را برای نظافت زیرورو کرده وحتی گاهی خانه ها را رنگ آمیزی می کردند و یا دست کم همان اتاقی که هفت سین را درآن می چیدند ، سفید می کردند.\r\n\r\n \r\n\r\nمردمان آن روزگار، اثاثیه کهنه را به دورمی ریختند و اسبابی نو جایگزین اش می نمودند.\r\nشکستن کوزه را که جایگاه آلودگی ها و اندوه های یک ساله بود واجب می دانستند.\r\nظرف های مسین را به رویگران می سپردند، نقره ها را جلا می دادند، گوشه و کنار خانه را از گرد و غبار پاک می کردند، فرش و گلیم ها را از تیرگی های یک ساله می زدودند.\r\nاین آئین همچنان درمیان ایرانیان مرسوم است و همه ساله از سوی مردم اجرا می شود.\r\n\r\n \r\n\r\n* سبزکردن سبزه\r\nایرانیان باستان، از چند روز به عید مانده سبزه سبز می کردند.\r\nآنان دانه های گندم ، جو ، برنج ، لوبیا ، عدس ، ارزن ، نخود ، کنجد ، باقلا ، کاجیله ، ذرت ، و ماش را به شماره هفت- نماد هفت امشاسپند؟! - یا دوازده شماره مقدس برج ها ؟! در ستون هایی از خشت خام سبز کرده و بالیدن هریک از این دانه ها را به فال نیک می گرفتند و بر آن بودند که آن دانه در سال نو موجب برکت و باروری خواهد بود.\r\n\r\n \r\n\r\nخانواده ها بطور معمول سه قاب از گندم و جو و ارزن به نماد هومت (= اندیشه نیک) ، هوخت (= گفتار نیک) و هوورشت (کردار نیک) سبز می کردند و فروهر نیاکان را موجب بالندگی و رشد آنها می دانستند.\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\nنوروز یکی از کهن ترین جشن های به جا مانده از دوران باستان است\r\n\r\n \r\n\r\n* مراسم بازگشت مردگان\r\nایرانیان باستان عقیده داشتند، با آمدن نوروز، فروهرها (ریشه کلمه فروردین) یا رواح درگذشتگان به دنیا بازمی گردند و اگرخانه را تمیز و بستگان را شاد ببینند خوشحال شده و برای بازماندگان خود دعا می فرستند.\r\nاز این رو چند روز به نوروز مانده در خانه مشک و عنبر می سوزاندند وشمع و چراغ می افروختند.\r\nهمچنین خانم ها بهترین غذا را می پختند و بر گور درگذشتگان خود می پاشیدند و یک روز پیش از نوروز را که همان عرفه یا علفه و یا به قولی بی بی حور می نامیدند، به خانه ای که در طول سال درگذشته ای داشت به پرسه می رفتند و دعا می فرستادند ومی گفتند که برای مرده عید گرفته اند.\r\n\r\n \r\n\r\nبخشی از این رسم همچنان در میان ایرانیان مرسوم است، بطورئیکه درآخرین شب جمعه سال، با گلهای بهاری از جمله سنبل به دیدار اهل قبور و درگذشتگان خود می روند و برای درگذشتگان خود طلب مغفرت می کنند.\r\n\r\n \r\n\r\n* چراغانی نوروزی\r\nچراغانی نوروزی از دیگر سنت های قدیمی ایرانیان باستان است.\r\nدرآن روزگار، اقوام آریایی به هنگام فرا رسیدن نوروز بر در و بام خانه ها و بلندی دژها مشعل روشن کرده ،آتش افروخته و یا آنکه چراغی روشن بر در خانه ها آویزان می کردند.\r\n\r\n \r\n\r\n* حاجی فیروز\r\nآمدن حاجی فیروز یا آتش افروز درروزهای پایانی سال وهمزمان با آغازسال نوشمسی از بازمانده های آئین ایرانیان باستان است که نشان از درهم ریختگی نوروز دارد.\r\nدراین ایام افرادی با صورت های سیاه برای تمثیل درکوچه و بازار به آمد و رفت می پرداختند\r\nو بدین گونه فاصله میان مرگ و زندگی و هست و نیست را درهم می ریختند و قانون و نظم یک ساله را محو می کردند.\r\n\r\n \r\n\r\nنوروز خوانان و یا حاجی فیروزها، جوانانی هستند که به زبان فارسی ترانه نوروز می خوانند و از آمدن نوروز خبر می دهند و مژدگانی دریافت می کنند.\r\nآنان چنین می خواندند: باد بهاران آمده ، نوروز سلطان آمده، مژده دهید ای دوستان، این سال نو باز آمده.\r\nدر روستاها و شهرهای مازندران و اردبیل نیز ازنیمه ماه اسفند، گروه های نوروزی خوان راه می افتند و در کوچه و خیابان ها نوروزیه می خوانند.\r\n\r\nاین رسوم ، کماکان درآئین نوروز امروزه مشاهده می شود.\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n*میرنوروزی\r\nعلاوه برآئین ظهور حاجی فیروز درخیابان های شهر رسم میر نوروزی نیز در گذشته های دور مرسوم بوده است.\r\nمیرنوروزی (جابه جا شدن ارباب و بنده) طبق این رسم، به قصد تفریح ، کسی را از طبقه های پایین برای چند روزیا چند ساعت به سلطانی برمی گزیدند وسلطان موقت، طبق قواعدی، اگر فرمان های بیجا صادر می کرد، ازمقام امیری برکنار می شد.\r\n\r\nحافظ نیز دریکی از غزلیاتش به حکومت ناپایدار میر نوروزی گوشه ی چشمی دارد: سخن در پرده می گویم، چو گل از غنچه بیرون آی که بیش از چند روزی نیست حکم میر نوروزی.\r\n\r\n \r\n\r\n* شیرینی های نوروزی\r\nدر بسیاری از نقاط ایران با فرارسیدن نوروز نان و شیرینی پیش از نوروز می پختند و در شب عید در سفره ها می گذاردند، آنان این کار را برای خوشامدگویی از ارواح نیاکان انجام می دادند.\r\n\r\n \r\n\r\nامروزه با گسترش زندگی شهر نشینی، پختن شیرینی خانگی برای مراسم عید نوروز در شهرها زیاد مرسوم نیست و مردم برای پذیرایی از مهمانان نوروزی خود شیرینی و آجیل تهیه می کنند، البته پختن شیرینی عید نوروز و نیز آماده نمودن تخم مرغ های رنگی در روستاهای کشور همچنان مرسوم است .\r\n\r\n \r\n\r\n*سفره هفت سین\r\nاز اصیل ترین و جذاب ترین پیک نوروزی می توان به سفره هفت سین اشاره کرد.\r\nایرانیان با فراهم نمودن هفت سین به شماره هفت امشاسپند یا دوازده شماره مقدس برج ها ، اقلامی را در سفره ای در خانه های خود برای حلول و شکوفایی روز نخست بهار فراهم می آورند.\r\n\r\n \r\n\r\nدراین سفره چیزهای از قبیل آب و سبزه نماد (روشنایی و افزونی) آتشدان نماد (پایداری نوروگرما) که بعدها به شمع و چراغ مبدل شد شیر نماد(نوزایی و رستاخیز و تولد دوباره)،\r\nتخم مرغ نماد (نژاد و نطفه) ، آیینه نماد (شفافیت و صفا) گذاشته می شد.\r\n\r\n \r\n\r\nهمچنین سنجد نماد (دلدادگی و زایش وباروری)، سیب نماد (رازوارگی عشق) انار نماد (تقدس) سکه تازه ضرب نماد (برکت و دارندگی) ماهی نماد (ماه سپری شده اسفند) نارنج نماد (گوی زمین)گل بید مشک گل ویژه ی اسفند نماد ( امشاسپند سپندارمز) از دیگر این اقلام است.\r\n\r\n \r\n\r\nگلاب که بازمانده رسم آبریزان یا آبپاشان است و نان پخته شده ازهفت حبوب ، خرما ، پنیر، شکر، شاخه هایی ازدرخت مقدس انار، بید، زیتون، انجیردردسته های سه،هفت یا دوازده تایی) و کتاب مقدس از دیگر مواردی بود که درسفره هفت سین گذارده می شد.\r\n\r\nاکنون ایرانیان از رسوم برجای مانده آن دوران، به هفت سین برگرفته از سیر ، سرکه، سماق، سنجد، سمنو و سبزه و سیب و گل های خوشبو از قبیل سنبل و سوسن بسنده می کنند.\r\n\r\nهفت سینی، بعدها با حذف (یای) به صورت هفت سین درآمده است.\r\nهنوز هم در بعضی از روستاهای ایران این سفره را ، سفره هفت سینی می گویند\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\nاصیل ترین و جذاب ترین پیک نوروزی سفره هفت سین است\r\n\r\n \r\n\r\n*روز عید یا نوروز\r\nبالاخره روز موعود یا نوروز همزمان با آغاز بهار از راه می رسد.\r\nدر این روز در وقت تحویل سال تمام خانواده اقوام ایرانی در کنار یکدیگر جمع شده و گرد هم می نشستند و منتظر شلیک توپ و آغاز سال جدید می شدند.\r\n\r\n \r\n\r\nسال نویی دگر با قرائت سوره ای از قرآن با دعای یا مقلب القلوب و الابصار، یا مدبر اللیل و النهار، یا محول الحول و الاحوال ،حول حالنا الی احسن الحال، حلول می کند و با شلیک توپ و آتش بازی در آسمان همگان از حلول سال نو با خبر می شدند.\r\n\r\n \r\n\r\nپس از آن بزرگ خانواده از درون قرآن پولی برداشته و به اعضای خانواده هدیه می داد و عید را تبریک می گفت.\r\nآغاز سال جدید و رسوم برگزاری آن در هر کشوری متفاوت است و به دین، فرهنگ و نژاد آن باز می گردد.\r\n\r\n \r\n\r\nاین آئین در میان زرتشتیان به گونه ای دیگر برگزار می شد یعنی پس از تحویل سال، بزرگ خانواده بلند می شود و به هر یک از افراد خانواده یک قاشق عسل یا شربت و سه دانه شیرینی یا سه دانه میوه خشک و یا سه سکه که بر روی برگ سبزی است هدیه می دهد و چنین است که هر دینی رسم های خودش را دارد.\r\nمنبع:javanemosalman.parsiblog.com","content_html":"

چراغانی نوروزی از سنت های قدیمی ایرانیان باستان است<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

نوروز یکی از کهن ترین جشن های به جا مانده از دوران باستان است که اکنون در مناطق مختلف ایران و کشورهای فارسی زبان آغاز فصل بهار را جشن می گیرند.
\nاین جشن برخلاف همه جشن های مختلف سالانه با شور و شوقی وصف ناپذیر همراه با جنب و جوش فراوان در میان ملتها در اولین روز بهار آغاز می شود.
\nافسانه های بسیاری برچگونگی پیدایی این جشن وجود دارد که ازآن جمله می توان به برتری این جشن به لحاظ عدم برابری نام ماه و روز اشاره کرد.
\nطبق روایات مختلف تاریخی، جشن نوروز پیش از زمان حکومت پادشاهی هخامنشی بوجود آمده و در ایران همراه با آیین های خاص برگزار می شده و همچنان نیزبا کمی تغییرات اجرایی برگزار می شود.
\nبرخی از مومنان مسلمان همچون هاتف اصفهانی نوروز را مقارن با روز آغاز خلافت علی علیه السلام می دانستند.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

*خانه تکانی<\/strong><\/span>
\nیکی از مظاهر جشن نوروز، هیجان، آشفتگی و درهم ریختگی است که باستانیان ریشه نا آرامی را در آرامش و اساس پریشانی را در سامان یافتگی می دانستند خانه تکانی ازجمله آئین های نوروزی است که نشان از درهم ریختگی و هیجان وسپس نظم و نظافت دارد .<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

براساس این آئین، ایرانیان باستان، با آمدن بهار، تمام خانه خود را برای نظافت زیرورو کرده وحتی گاهی خانه ها را رنگ آمیزی می کردند و یا دست کم همان اتاقی که هفت سین را درآن می چیدند ، سفید می کردند.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

مردمان آن روزگار، اثاثیه کهنه را به دورمی ریختند و اسبابی نو جایگزین اش می نمودند.
\nشکستن کوزه را که جایگاه آلودگی ها و اندوه های یک ساله بود واجب می دانستند.
\nظرف های مسین را به رویگران می سپردند، نقره ها را جلا می دادند، گوشه و کنار خانه را از گرد و غبار پاک می کردند، فرش و گلیم ها را از تیرگی های یک ساله می زدودند.
\nاین آئین همچنان درمیان ایرانیان مرسوم است و همه ساله از سوی مردم اجرا می شود.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

* سبزکردن سبزه<\/span><\/strong>
\nایرانیان باستان، از چند روز به عید مانده سبزه سبز می کردند.
\nآنان دانه های گندم ، جو ، برنج ، لوبیا ، عدس ، ارزن ، نخود ، کنجد ، باقلا ، کاجیله ، ذرت ، و ماش را به شماره هفت- نماد هفت امشاسپند؟! - یا دوازده شماره مقدس برج ها ؟! در ستون هایی از خشت خام سبز کرده و بالیدن هریک از این دانه ها را به فال نیک می گرفتند و بر آن بودند که آن دانه در سال نو موجب برکت و باروری خواهد بود.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

خانواده ها بطور معمول سه قاب از گندم و جو و ارزن به نماد هومت (= اندیشه نیک) ، هوخت (= گفتار نیک) و هوورشت (کردار نیک) سبز می کردند و فروهر نیاکان را موجب بالندگی و رشد آنها می دانستند.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

\"سفره<\/a><\/p>\n\n

نوروز یکی از کهن ترین جشن های به جا مانده از دوران باستان است<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

* مراسم بازگشت مردگان<\/span><\/strong>
\nایرانیان باستان عقیده داشتند، با آمدن نوروز، فروهرها (ریشه کلمه فروردین) یا رواح درگذشتگان به دنیا بازمی گردند و اگرخانه را تمیز و بستگان را شاد ببینند خوشحال شده و برای بازماندگان خود دعا می فرستند.
\nاز این رو چند روز به نوروز مانده در خانه مشک و عنبر می سوزاندند وشمع و چراغ می افروختند.
\nهمچنین خانم ها بهترین غذا را می پختند و بر گور درگذشتگان خود می پاشیدند و یک روز پیش از نوروز را که همان عرفه یا علفه و یا به قولی بی بی حور می نامیدند، به خانه ای که در طول سال درگذشته ای داشت به پرسه می رفتند و دعا می فرستادند ومی گفتند که برای مرده عید گرفته اند.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

بخشی از این رسم همچنان در میان ایرانیان مرسوم است، بطورئیکه درآخرین شب جمعه سال، با گلهای بهاری از جمله سنبل به دیدار اهل قبور و درگذشتگان خود می روند و برای درگذشتگان خود طلب مغفرت می کنند.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

* چراغانی نوروزی<\/span><\/strong>
\nچراغانی نوروزی از دیگر سنت های قدیمی ایرانیان باستان است.
\nدرآن روزگار، اقوام آریایی به هنگام فرا رسیدن نوروز بر در و بام خانه ها و بلندی دژها مشعل روشن کرده ،آتش افروخته و یا آنکه چراغی روشن بر در خانه ها آویزان می کردند.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

* حاجی فیروز<\/span><\/strong>
\nآمدن حاجی فیروز یا آتش افروز درروزهای پایانی سال وهمزمان با آغازسال نوشمسی از بازمانده های آئین ایرانیان باستان است که نشان از درهم ریختگی نوروز دارد.
\nدراین ایام افرادی با صورت های سیاه برای تمثیل درکوچه و بازار به آمد و رفت می پرداختند
\nو بدین گونه فاصله میان مرگ و زندگی و هست و نیست را درهم می ریختند و قانون و نظم یک ساله را محو می کردند.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

نوروز خوانان و یا حاجی فیروزها، جوانانی هستند که به زبان فارسی ترانه نوروز می خوانند و از آمدن نوروز خبر می دهند و مژدگانی دریافت می کنند.
\nآنان چنین می خواندند: باد بهاران آمده ، نوروز سلطان آمده، مژده دهید ای دوستان، این سال نو باز آمده.
\nدر روستاها و شهرهای مازندران و اردبیل نیز ازنیمه ماه اسفند، گروه های نوروزی خوان راه می افتند و در کوچه و خیابان ها نوروزیه می خوانند.<\/p>\n\n

این رسوم ، کماکان درآئین نوروز امروزه مشاهده می شود.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

\"عید<\/a><\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

*میرنوروزی<\/strong><\/span>
\nعلاوه برآئین ظهور حاجی فیروز درخیابان های شهر رسم میر نوروزی نیز در گذشته های دور مرسوم بوده است.
\nمیرنوروزی (جابه جا شدن ارباب و بنده) طبق این رسم، به قصد تفریح ، کسی را از طبقه های پایین برای چند روزیا چند ساعت به سلطانی برمی گزیدند وسلطان موقت، طبق قواعدی، اگر فرمان های بیجا صادر می کرد، ازمقام امیری برکنار می شد.<\/p>\n\n

حافظ نیز دریکی از غزلیاتش به حکومت ناپایدار میر نوروزی گوشه ی چشمی دارد: سخن در پرده می گویم، چو گل از غنچه بیرون آی که بیش از چند روزی نیست حکم میر نوروزی.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

* شیرینی های نوروزی<\/span><\/strong>
\nدر بسیاری از نقاط ایران با فرارسیدن نوروز نان و شیرینی پیش از نوروز می پختند و در شب عید در سفره ها می گذاردند، آنان این کار را برای خوشامدگویی از ارواح نیاکان انجام می دادند.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

امروزه با گسترش زندگی شهر نشینی، پختن شیرینی خانگی برای مراسم عید نوروز در شهرها زیاد مرسوم نیست و مردم برای پذیرایی از مهمانان نوروزی خود شیرینی و آجیل تهیه می کنند، البته پختن شیرینی عید نوروز و نیز آماده نمودن تخم مرغ های رنگی در روستاهای کشور همچنان مرسوم است .<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

*سفره هفت سین<\/span><\/strong>
\nاز اصیل ترین و جذاب ترین پیک نوروزی می توان به سفره هفت سین اشاره کرد.
\nایرانیان با فراهم نمودن هفت سین به شماره هفت امشاسپند یا دوازده شماره مقدس برج ها ، اقلامی را در سفره ای در خانه های خود برای حلول و شکوفایی روز نخست بهار فراهم می آورند.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

دراین سفره چیزهای از قبیل آب و سبزه نماد (روشنایی و افزونی) آتشدان نماد (پایداری نوروگرما) که بعدها به شمع و چراغ مبدل شد شیر نماد(نوزایی و رستاخیز و تولد دوباره)،
\nتخم مرغ نماد (نژاد و نطفه) ، آیینه نماد (شفافیت و صفا) گذاشته می شد.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

همچنین سنجد نماد (دلدادگی و زایش وباروری)، سیب نماد (رازوارگی عشق) انار نماد (تقدس) سکه تازه ضرب نماد (برکت و دارندگی) ماهی نماد (ماه سپری شده اسفند) نارنج نماد (گوی زمین)گل بید مشک گل ویژه ی اسفند نماد ( امشاسپند سپندارمز) از دیگر این اقلام است.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

گلاب که بازمانده رسم آبریزان یا آبپاشان است و نان پخته شده ازهفت حبوب ، خرما ، پنیر، شکر، شاخه هایی ازدرخت مقدس انار، بید، زیتون، انجیردردسته های سه،هفت یا دوازده تایی) و کتاب مقدس از دیگر مواردی بود که درسفره هفت سین گذارده می شد.<\/p>\n\n

اکنون ایرانیان از رسوم برجای مانده آن دوران، به هفت سین برگرفته از سیر ، سرکه، سماق، سنجد، سمنو و سبزه و سیب و گل های خوشبو از قبیل سنبل و سوسن بسنده می کنند.<\/p>\n\n

هفت سینی، بعدها با حذف (یای) به صورت هفت سین درآمده است.
\nهنوز هم در بعضی از روستاهای ایران این سفره را ، سفره هفت سینی می گویند<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

\"خانه<\/a><\/p>\n\n

اصیل ترین و جذاب ترین پیک نوروزی سفره هفت سین است<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

*روز عید یا نوروز<\/span><\/strong>
\nبالاخره روز موعود یا نوروز همزمان با آغاز بهار از راه می رسد.
\nدر این روز در وقت تحویل سال تمام خانواده اقوام ایرانی در کنار یکدیگر جمع شده و گرد هم می نشستند و منتظر شلیک توپ و آغاز سال جدید می شدند.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

سال نویی دگر با قرائت سوره ای از قرآن با دعای یا مقلب القلوب و الابصار، یا مدبر اللیل و النهار، یا محول الحول و الاحوال ،حول حالنا الی احسن الحال، حلول می کند و با شلیک توپ و آتش بازی در آسمان همگان از حلول سال نو با خبر می شدند.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

پس از آن بزرگ خانواده از درون قرآن پولی برداشته و به اعضای خانواده هدیه می داد و عید را تبریک می گفت.
\nآغاز سال جدید و رسوم برگزاری آن در هر کشوری متفاوت است و به دین، فرهنگ و نژاد آن باز می گردد.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

این آئین در میان زرتشتیان به گونه ای دیگر برگزار می شد یعنی پس از تحویل سال، بزرگ خانواده بلند می شود و به هر یک از افراد خانواده یک قاشق عسل یا شربت و سه دانه شیرینی یا سه دانه میوه خشک و یا سه سکه که بر روی برگ سبزی است هدیه می دهد و چنین است که هر دینی رسم های خودش را دارد.
منبع:javanemosalman.parsiblog.com<\/span><\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2018-03-19 16:14:13","content_date_event":"2018-03-19 16:14:13","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2018-04-03 08:26:01","content_date_register":"2018-03-19 16:16:12","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":79346,"eid":79346,"attach_title":"فرا رسیدن نوروز باستانی مبارکباد.","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/33\/attach\/201803\/291115_3259208626_150_116.webp","300":".\/cache\/33\/attach\/201803\/291115_3259208626_255_198.webp","400":".\/cache\/33\/attach\/201803\/291115_3259208626_255_198.webp","600":".\/cache\/33\/attach\/201803\/291115_3259208626_255_198.webp","900":".\/cache\/33\/attach\/201803\/291115_3259208626_255_198.webp","1200":".\/cache\/33\/attach\/201803\/291115_3259208626_255_198.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":3259208626,"files":{"original":{"url":".\/file\/33\/attach\/201803\/291115_3259208626.jpg","width":255,"height":198,"size":0}}}]}]]