[[{"content_id":12324,"content_number":0,"portal_id":33,"lang_id":"fa","content_title":"فضل الله ضیاء الدین راوندی(ره)","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"فضل الله ضیاء الدین راوندی(ره)\r\n\r\nنام این عالم بزرگ چنانچه آمده &laquo;فضل الله ضیاء الدین بن علی بن عبید الله حسن راوندی کاشانی&raquo; می باشد. کنیه اش &laquo;ابوالرضا&raquo; و یکی از مردان جلیل و از جمله دانشمندان سترگ و نادر زمان بشمار می آمده است.\r\n\r\nوی شاگردانی چون شیخ محمد بن حسن طوسی پدر خواجه نصیر الدین طوسی وشیخ منتخب الدین و ابن شهر آشوب مازندرانی و برخی بزرگان دیگر داشته است و خود از شاگردان برجسته &laquo;شیخ ابوعلی بن شیخ طوسی&raquo; شیخ الطائفه بوده است.\r\n\r\nآثاری نظیر ادعیه السر و چهل رساله ای بنام رضوی و تفسیر الراوندی که نامش الکافی است، الحماسه سنه الاربعین فی سنه الاربعین ( که شرح چهل حدیث است و در سال 540 ه.ق نوشته شده) و بسیاری از آثار دیگر می تواند بخوبی نموداری از ارزش فراوان این مرد در ادبیات ایران باشد.\r\n\r\nفضل الله ضیاء الدین مانند بیشتر گویندگان و دانشمندان سده ششم به عربی می نوشته است. سال در گذشت او معلوم نیست ولی تا سال 540 هجری تاریخ تالیف کتاب &laquo;اربعین&raquo; و حتی چنانچه از کتاب &laquo;درجات رفیعه&raquo; تالیف سید علی خان مدنی پیداست تا سال 548 هجری زنده بوده است. دیوان اشعار وی توسط مرحوم محدث ارموی چاپ و در دسترس علاقمندان قرار گرفت.\r\n\r\nصاحب لباب الالقاب می نویسد: وی عالمی فاضل و زاهد است و کرامات و مقبره اش در کاشان معروف است.","content_html":"<p dir=\"RTL\"><strong>فضل الله ضیاء الدین راوندی(ره)<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>نام این عالم بزرگ چنانچه آمده «فضل الله ضیاء الدین بن علی بن عبید الله حسن راوندی کاشانی» می باشد. کنیه اش «ابوالرضا» و یکی از مردان جلیل و از جمله دانشمندان سترگ و نادر زمان بشمار می آمده است.<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>وی شاگردانی چون شیخ محمد بن حسن طوسی پدر خواجه نصیر الدین طوسی وشیخ منتخب الدین و ابن شهر آشوب مازندرانی و برخی بزرگان دیگر داشته است و خود از شاگردان برجسته «شیخ ابوعلی بن شیخ طوسی» شیخ الطائفه بوده است.<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>آثاری نظیر ادعیه السر و چهل رساله ای بنام رضوی و تفسیر الراوندی که نامش الکافی است، الحماسه سنه الاربعین فی سنه الاربعین ( که شرح چهل حدیث است و در سال 540 ه.ق نوشته شده) و بسیاری از آثار دیگر می تواند بخوبی نموداری از ارزش فراوان این مرد در ادبیات ایران باشد.<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>فضل الله ضیاء الدین مانند بیشتر گویندگان و دانشمندان سده ششم به عربی می نوشته است. سال در گذشت او معلوم نیست ولی تا سال 540 هجری تاریخ تالیف کتاب «اربعین» و حتی چنانچه از کتاب «درجات رفیعه» تالیف سید علی خان مدنی پیداست تا سال 548 هجری زنده بوده است. دیوان اشعار وی توسط مرحوم محدث ارموی چاپ و در دسترس علاقمندان قرار گرفت.<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>صاحب لباب الالقاب می نویسد: وی عالمی فاضل و زاهد است و کرامات و مقبره اش در کاشان معروف است.<\/strong><\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2014-05-12 10:40:47","content_date_event":"2014-05-12 10:40:47","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2014-05-12 10:53:32","content_date_register":"2014-05-12 10:53:32","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":0,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":20,"eid":0,"attach_title":null,"attaches":[{"sizes":{"150":".\/file\/33\/attach\/197001\/attach.png","300":".\/file\/33\/attach\/197001\/attach.png","400":".\/file\/33\/attach\/197001\/attach.png","600":".\/file\/33\/attach\/197001\/attach.png","900":".\/file\/33\/attach\/197001\/attach.png","1200":".\/file\/33\/attach\/197001\/attach.png"}}]}]]